نامه پورنجاتی به رییس قوه قضاییه
نامه پورنجاتی به رییس قوه قضاییه

خط امام : متن  نامه احمد پورنجاتی به رییس قوه قضاییه حضرت آقای رییس قوه ی قضاییه ! جناب آقای لاریجانی با سلام و احترام از آنجا که بارها در گفتارهای شما شاهد تاکید غلیظ بر رعایت قانون و شرع بوده ام و البته گاه همراه چاشنی تهدید کسانی که به نظرتان مجرم و مستحق […]

  • خط امام : متن  نامه احمد پورنجاتی به رییس قوه قضاییه

حضرت آقای رییس قوه ی قضاییه !

جناب آقای لاریجانی

با سلام و احترام

از آنجا که بارها در گفتارهای شما شاهد تاکید غلیظ بر رعایت قانون و شرع بوده ام و البته گاه همراه چاشنی تهدید کسانی که به نظرتان مجرم و مستحق مجازات اند و نباید از رافت اسلامی سو استفاده کنند ،بی هیچ پیشداوری ، می خواستم بدانم که آیا می دانید :

“چه کسانی و چرا و با چه مستند و مبنای حقوقی و قانونی در این سال ها ممنوع الخروج، از کار برکنار،یا وادار به گزینش مجدد شده اند ،و اگر نپذیرفته اند که دوباره گزینش شوند ، حتی در مقام استاد دانشگاه ، مدارج آنان را بازپس گرفته و دچار تنزل مرتبه دانشگاهی شده اند و یا کسانی بدون هیچ مستند حقوقی یا محکومیت قضایی ، از استخدام در ارگانها و نهادهای عمومی – حتی برای تدریس در یک مدرسه ی غیر دولتی -بازداشته شده اند ؟!

“چه کسانی و چرا صرفا به استناد وابستگی نسبی یا سببی و حتی تشابه اسمی با اشخاصی که از نظر مراجع قضایی یا امنیتی و انتظامی تحت تعقیب بوده اند ، از برخی حقوق قانونی خود محروم شده اند ؟!”

پس تکلیف کریمه : “ولا تزر وازره وزر اخری “چه می شود حضرت آقای رییس !

چه کسانی و چرا برخی از کسانی که به ویژه در قضایای ناگوار پس از انتخابات ۸۸ سر و کارشان به دستگاه های امنیتی و برخی شعبه های قضایی افتاد دچار قطع حقوق اداری و حتی حقوق بازنشستگی شدند، فرزندان و بستگانش را همچون جزامیان از همه جا راندند ؟!

من از بدهکاران مالیاتی و اشرار و اختلاس کنندگان و رانت خواران و آنان که در محاکم شما به هر عنوان از برخی حقوق اجتماعی محروم شده اند، سخن نمی گویم و یااز کسانی که به اصطلاح ، تحت پیگرد دادسرا هستند و لابد به عنوان بیم از فرار و تبانی ، دستور ضبط پاسپورت یا جلوگیری از خروج آنها صادر شده . به درست و نادرست و عادلانه یا غیر عادلانه بودن احکام و تصمیمات مراجع قضایی نیز در این مجال کاری ندارم . ”

تنها می خواستم مشفقانه و هشدارگونه پیشنهاد کنم اگر عزم و اراده ای – هر چند از سر احتیاط و اقناع وجدانی شخص خودتان و تمهید حجت موجه در پیشگاه داور ازلی و ابدی – برای مهم ترین وظیفه  قانونی و شرعی دستگاه تحت مسؤولیت خود ، یعنی : “احقاق حق و ابطال باطل و رسیدگی بی طرفانه به تظلم شهروندان ” دارید ، رسیدگی دقیق به این مساله را خارج از ساز وکارهای اداری ، به مثابه یک پروژه ی ویژه زیر نظر مستقیم خودتان و با مباشرت و همکاری برخی حقوق دانان شریف ومستقل و دلیر و با وجدان و آسیب ناپذیر و بی اعتنا به مقام ، در دستور کار فوری قرار دهید.

اما پیشاپیش استدعا دارم بنده را به طرح شکایت و ارایه  دادخواست به دیوان عدالت و دادسرای انتظامی قضات و دادسرای نظامی و از این دست مراجع ، رهنمون نشوید . آنجاها را کمابیش بلدیم !

امیدوارم نتیجه رسیدگی جناب عالی این باشد که : حتی یک مورد هم از آنچه اشاره شد وجود نداشته است.

زیاده تصدیع نمی دهم.

شهروند ایرانی : احمد پورنجاتی ۱۳/ آبان / ۹۲