ناگفته های نجفی از مسائل مالی میراث فرهنگی
ناگفته های نجفی از مسائل مالی میراث فرهنگی

محمدعلی نجفی با دعوت از مدیران رسانه‌ها  از برخی مسائل مالی منتقل‌شده از مدیریت گذشته پرده برداشت که فقط در یک مورد آن‌، کل بودجه‌ی اسمی یک ساله‌ی این سازمان نشانه گرفته شده است. رییس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در نشستی با مدیران رسانه‌ها که در محل کاخ گلستان برگزار شد، تصریح […]

محمدعلی نجفی با دعوت از مدیران رسانه‌ها  از برخی مسائل مالی منتقل‌شده از مدیریت گذشته پرده برداشت که فقط در یک مورد آن‌، کل بودجه‌ی اسمی یک ساله‌ی این سازمان نشانه گرفته شده است.

رییس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در نشستی با مدیران رسانه‌ها که در محل کاخ گلستان برگزار شد، تصریح کرد: با وجود این‌که تمایل ندارم درباره‌ی گذشته‌ی سازمان زیاد سخن بگویم تا در زمان ماضی باقی نمانیم و بیشتر به فکر آینده‌ای باشیم که تاریخ درباره‌ی ما قضاوت خواهد کرد، اما باید بدانید که نامه‌ی اولی که در ابتدای حضورم در این سازمان گرفتم به بدهی‌ها و مطالبات مربوط بود.

گزیده سخنان نجفی به این شرح است:

* اولین نامه به بدهی بیش از 120میلیونی تومانی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در سال 1389 به هتل «هما» در شیراز مربوط بود که در رابطه با اسکان پرسنل در زمان انتقال یکی از معاونت‌ها به این شهر باقی مانده است.

* موارد متعددی هم در دادگاه‌های داخل و خارج از کشور داریم که فقط در یک مورد از آن‌ها، فردی مدعی شده که برای انجام کاری دومیلیارد تومان هزینه کرده و طلبکار است. او یک وکیل بسیار معروف با قدرت نفوذ بالا دارد که در نهایت، از دادگاه برای ما حکم 123میلیارد تومانی (معادل بودجه‌ی اسمی یک سال سازمان) گرفته است. نمی‌دانم قاضی محترم بر مبنای چه روال قانونی و وجدانی این حکم را صادر کرده، اما برای من جالب است که مسوولان این سازمان در زمان لازم، برای ارائه‌ی دفاعیه در دادگاه حضور نیافتند و در حرکتی سوال‌برانگیز، یک روز پس از موعد 10 روزه‌ی تجدیدنظرخواهی به دادگاه مراجعه کردند. این برای ما یک تردید ایجاد کرده که آیا واقعا پیگیری سالم حقوقی صورت گرفته است؟

* در یک مورد دیگر، در عربستان با این پرونده‌ی حقوقی مواجه‌ایم که کانون جهانگردی و اتومبیلرانی، زمانی زائران حج و عمره را به عربستان می‌برد که در میانه‌ی کار، همکاری‌اش را با طرف سعودی رها کرد و حالا آن‌ها مدعی خسارت هستند. وقتی ما آمدیم، وکیل استخدام‌شده از طرف سازمان میراث فرهنگی اعلام کرد در مدت 24 ساعت باید 100هزار ریال عربستان حق‌الوکاله به او پرداخت کنیم و در غیر این صورت، از پرونده کناره‌گیری می‌کند. ما هم مجبور شدیم این مبلغ را پرداخت کنیم تا مجبور نباشیم یک خسارت چند میلیون ریالی به پول رایج عربستان بپردازیم.

* از این نوع مسائل گذشته، بزرگی و وسعت میراث فرهنگی کشور هم برای ما یک مشکل است؛ کل کشور اتریش 700 سایت تاریخی دارد، اما در ایران تا امروز، 200هزار سایت تاریخی شناخته شده و کارشناسان معتقدند به همین تعداد هم سایت مسکوت داریم. برای هر سایت اگر 10میلیون تومان ناقابل در نظر بگیریم، دوهزار میلیارد تومان بودجه می‌شود. این در حالی است که کل بودجه‌ی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری 120میلیارد تومان است که در نهایت، 40میلیارد تومان آن تخصیص پیدا می‌کند.

عملکرد مشایی و بقایی

* نجفی در بخش دیگری از سخنانش درباره‌ی انعکاس اظهار نظری از او در تأیید عملکرد اسفندیار رحیم‌مشایی – رییس اسبق سازمان میراث فرهنگی و گردشگری – تصریح کرد:‌ فضای جلسه‌ای که گزارش آن منتشر شد، موضوع دیگری بود که یک آقایی در آن گفت، در هشت سال گذشته هر کاری شده، خیانت بوده است. این در حالی است که سازمان میراث فرهنگی با هشت‌هزار کارمند فعالیت می‌کند و فقط یکی دو مدیر در آن نقش نداشته‌اند. به علاوه، آن قضاوت را اصلا منصفانه نمی‌دانستم و از منظر اخلاقی حرف زدم.

* دقتی هم که در عملکرد مدیران قبلی داشتم، من را متوجه کرد که در عملکرد دوره‌ی آقای بقایی، هیچ نکته‌ی مثبتی قابل مشاهده نیست. واقعا هیچ نکته‌ی مثبتی در آن ندیدم که نقطه‌ی اوجش هم انتقال معاونت‌ها به استان‌ها بود که هنوز با مصائب آن دست به گریبانیم. بر این اساس، گفتم عملکرد آقای مشایی از آقای بقایی بهتر بوده است. مشایی حتی بخشی از مدیران دوره‌ی قبل از خود را تا مدتی از دوره‌ی مدیریتش حفظ کرد که خود نکته‌ی مثبتی است. حتی معتقدم خود دولت قبلی هم با وجود اشکال‌ها و ایرادهای اساسی که به آن داریم، در حوزه‌ی گردشگری اقدامات مثبتی داشته، از جمله تشکیل کارگروه گردشگری یا ورود تبصره‌ی گردشگری زیارتی در قانون برنامه‌ی پنجم توسعه که البته از ظرفیت آن به‌درستی استفاده نکردند.

* همان‌جا هم گفتم که آقای مشایی را در عمرم برای 30 ثانیه هم ندیدم، اما ارزیابی‌ام این است که نسبت به چهار سال دوم دوره‌ی بعد از او، عملکردش بهتر بوده است، وگرنه ما در همان زمان هم که اقلیت بودیم، بیشترین انتقادهای کارشناسی را به دولت آن‌ها داشتیم