«هفت سنگ» سیما در تایم آمریکا

خط امام – «هفت سنگ» نام یکی از سریال های ماه رمضان است که از شبکه ۳ سیما پخش می شود. بلافاصله بعد از پخش قسمت های اول اینسریال، کاشف به عمل آمد که کپی سریال آمریکایی «خانواده مدرن» است.

بعد از افشای این موضوع، رسانه ها و شبکه های اجتماعی بدان پرداختند و حتینشریه تایم نیز با ریشخند زدن به این کپی برداری نوشت که سازندگان خانوادهمدرن بی آن که هفت سنگ را ببینند، می دانند که در آن چه می گذرد!

در این نوشتار فراتر از ابراز تأسف برای نبودخلاقیت و کپی کاری، موضوع از زوایایی دیگر بررسی می شود.

۱ – خانواده مدرن سریال گمنام و ناشناخته ای نیست. این سریال برای مدت مدیدی از شبکهABC آمریکا پخش شده و توانسته ۵ جایزه معتبر ˈامیˈ را به خوداختصاص دهد.

حال برمی گردیم به صدا و سیمای خودمان.

در این سازمان، عده ای از بیت المال پول می گیرند که بر تولیدات نمایشی نظارت کنند. قاعدتاً این افراد باید نسبت به آنچه در قبال آن مسوولیت دارند،اطلاعات کافی داشته باشند تا بتوانند نظارت کنند.

نفهمیدن این کههفت سنگ کپی سریال بسیار معروف خانواده مدرن است ، یک چیز را نشان می دهدکه در صدا و سیما، مسوولیت ها بر اساس تخصص افراد توزیع نشده است و ملاکهای دیگری جز تخصص، مد نظر مدیران این سازمان بوده است و الا تشخیص این کپی کاری از عهده کسی که اندک اطلاعاتی در این زمینه دارد نیز بر می آید.

توجه کنید که آنچه رخ داده است، کپی محض است نه برداشت آزاد یا نزدیک بودن قصه؛ حتی دیالوگ ها هم در بسیاری از صحنه ها ترجمه متن انگلیسی سریال است، کلمه به کلمه!

۲ – این احتمال وجود داشته که آقایان یا خانم های ناظر،بدان حدی که در بند یک گفته شد، نادان و غیر متخصص نبوده اند و می دانستندکه با یک کار کپی طرف هستند.

این، عذر بدتر از گناه است چرا کهاولاً ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کار نیستند تا صدا و سیما با پولمردم، جنس بدلی تحویل مردم دهد. آیا هزینه ای که برای فیلمنامه این سریالصرف شده، برای خلق اثر بود یا برای ترجمه یک سناریوی خارجی و اعمال برخیتغییرات؟!

ثانیاً این کار بدتر از هزاران ناسزا به مردم است. بدینجهت که آنان یا فکر می کردند که مردم نخواهند فهمید و این نفهم پنداشتن،اهانتی بزرگ است، یا این که می دانستند مردم خواهند فهمید ولی برغم این ،اساساً مردم و فهم شان را به هیچ انگاشته و کار خودشان را کرده اند.

وجود چنین نگرش های شرم آوری است که باعث شده رسانه ملی، ملی نشود.

۳ – فارغ از بحث ناظرین ، این که یک گروه به خود اجازه داده و در واقع جرأتکرده یکی از معروف ترین سریال های جهان را به اسم خود به صدا و سیما ببرد،تصویب کند ،بسازد و به روی آنتن بفرستد، نشانه عمق نابسامانی در این سازمان است و الا در یک سازمان سالم، کسی جرأت چنین کار زشتی را ندارد.

یک مثال می تواند به بحث کمک کند. فرض کنید رستوران یک اداره یا کارخانه،برای تهیه غذا گوشت می خرد و یک نفر ، لاشه رو به فساد یک چهارپای تلف شدهرا برای فروش به واحد خرید می برد. نفس این کار نشان می دهد که در آنرستوران سوء استفاده وجود دارد و صاحب لاشه هم بدان واقف است و الا هیچ کسجرأت نمی کند به جای گوشت سالم، لاشه ناسالم را حتی تا نزدیکی رستوران همببرد چه رسد به این که ببرد و بفروشد و رستوران هم به خورد مردم دهد!

هیچ دزدی هم از جلوی کلانتری رد نمی شود، مگر این که بداند پلیس ها هم مشکل دارند.

هفت سنگ بیش از آن که یک دزدی هنری باشد، در واقع پرده برداری از آنچه در صدا و سیما می گذرد هست و هر ناظری را به تأمل وا می دارد که وقتی در موضوعیبدین وضوح که بر روی آنتن است چنین اتفاقی به راحتی آب خوردن می افتد، درپشت صحنه چه ها می گذرد؟!

عصر ایران

نوشته شده توسط خط امام در یکشنبه, ۱۵ تیر ۱۳۹۳ ساعت ۷:۱۸ ب٫ظ

دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.