نظر مردم کشورهای مختلف درباره فساد چیست

اگرچه دیدگاه مردم در کشورهای فقیر و غنی در خصوص فسادهایی نظیر رشوه متفاوت است اما تحقیقات نشان می دهد مردم کشورهای مختلف از نظر سطح توسعه یافتگی، نظرات مشابهی نسبت به فساد در احزاب سیاسی دارند.

ری نگین شهردار سابق نیو اورلئان جدیدترین سیاستمدار آمریکایی بود که به دلیل سوء استفاده از قدرت به زندان محکوم شد و بدین ترتیب به سرنوشتی مشابه کوام کیلپاتریک شهردار سابق دیترویت و جس جکسون نماینده وقت کنگره از ایالت ایلیونز دچار گشت.

اغلب آمریکایی ها فساد سیاسی را به عنوان مشکلی قلمداد می کنند که کشورهای در حال توسعه را بیش از آمریکا با خود درگیر کرده است. اما واقعیت پیچیده تر از آن است: این یک واقعیت است که پرداخت رشوه در آمریکا بسیار کم تر از نیجریه یا بولیوی است، اما زمانی که از شهروندان پرسیده می شود آیا فساد در کشورشان شایع است یا خیر، به موارد بیشتری به جز رشوه می نگرند و این نکته را هم در نظر دارند که آیا حکومت و نظام سیاسی در مقابل آنها عادلانه رفتار می کند یا خیر. در این مورد دلایل مناسبی وجود دارد که اختلافات میان آمریکا و کشورهای در حال توسعه چندان متفاوت و گسترده نیست. با نگاهی به گزارش شاخص ادارک فساد از سازمان شفافیت بین الملل می توان دریافت که کدام کشورها از لحاظ فساد سیاسی جایگاه مطلوبتر و کدامیک رتبه نه چندان مناسبی دارند. در صدر فهرست این گزارش کشورهای ثروتمند قرار دارند: سوئد رتبه سوم، بریتانیا رتبه چهاردهم و آمریکا جایگاه نوزدهم را دارد. در عوض کشورهای فقیر در قعر جدول هستند: ساحل عاج رتبه یکصد و سی و ششم، ویتنام رتبه یکصد و شانزدهم و تانزانیا در جایگاه یکصد و یازدهم است. این حقیقت در میان سیاستمداران غربی، صاحبان کسب و کار، افراد و موسسات وجود دارد که فساد در میان کشورهای در حال توسعه شایع است و شاید دلیل اصلی فقر کشورهای فقیر همین باشد.

زمانی که نظرسنجی های مختلف از شرکت های مختلف در اقصی نقاط جهان در زمینه روش های پرداخت های گوناگون آنان برای فرار از مالیات سوال پرسیده شد، یک الگوی مشخص به دست آمد: هر چقدر یک کشور فقیرتر باشد، شرکت های بیشتری به این قبیل پرداخت ها رو می آورند. پرسشی که از افراد درباره پرداخت رشوه پرسیده شد نیز همین روال را دارد:بر اساس آمارهای مالی بین المللی، تنها ۱۰ درصد از آمریکایی ها و ۶ درصد مردم بریتانیا گفته اند که تاکنون مجبور به پرداخت رشوه شده اند، این رقم در مقایسه با۲۲ درصد در ترکیه، ۳۳ درصدد در پاکستان و یا نیمی از جمعیت کشورهایی نظیر سنگال، غنا و یا جمهوری دموکراتیک کنگو است.

نگین شهردار سابق به جرم رشوه محکوم نشده بلکه جرم او به کسب و کار خانوادگی اش مربوط می شد. بدین ترتیب می توان دریافت که راه های مختلفی برای فساد وجود دارد و زمانی که از مردم سراسر دنیا از تعریف فساد سوال بپرسید، مفاهیمی وسیع تر از رشوه را بیان خواهند کرد. از مردم پرسیده شد که «آیا تاکنون رشوه داده اند» و سپس این سوال مطرح شد که «آیا فساد در کشور آن ها یک معضل است؟» ارتباط پاسخ های این دو سوال بسیار کم بود. دوباره از همان شرکت ها بپرسید «چقدر رشوه پرداخت کرده اید؟» و «آیا فساد مانع بزرگی برای پیشبرد کسب و کار هست؟» و بسیاری از شرکت های پرداخت کننده رشوه که ارتشا را رایج می دانند، فساد را یک مشکل نمی دانند.

مردم کشور های فقیر نسبت به ثروتمندها بیشتر بر این نظرند که پلیس و سیستم قضایی فاسد هستند. کم تر از یک سوم مردم بریتانیا و دو پنجم آمریکایی ها گمان می کنند که پلیس فاسد است در حالی که این رقم در پاکستان ۸۲ درصد و در غنا ۹۲ درصد است.

ارتباط چندانی میان درآمد های ملی و نگرش های فساد در تجارت، وجود ندارد. مردم کشورهای ثروتمند و فقیر به طور یکسان بر این نظرند که احزاب سیاسی و رسانه ها فاسد هستند.در آمریکا ۷۶ درصد از مردم معتقدند که احزاب سیاسی فاسد هستند. همین درصد را می توان در رومانی، غنا، پاکستان و کنگو نیز دید.

اینکه مردم چگونه به سوال درباره فساد احزاب سیاسی پاسخ می دهند، ارتباط زیادی به پاسخ این سوال دارد: «چقدر فکر می کنید که حکومت کشوری که با چند حزب بزرگ و محدود اداره می شود در راستای منافع خود عمل می کنند؟» اغلب مردم، فساد را در رابطه با استفاده نخبگان از قدرت حکومت در راستای منافع شخصی خود تعریف می کنند.

منبع:بیزینس ویک/ترجمه اقتصاد ایرانی

نوشته شده توسط خط امام در سه شنبه, ۰۷ مرداد ۱۳۹۳ ساعت ۱:۵۵ ب٫ظ

دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.