دکتر مدس گیلبرت، پزشک معروف نروژی در غزه

با چشمان آبی ، موی سفید، داستانی واقعی را روایت می کنم

خط امام : دکتر مدس گیلبرت، همان پزشک معروف نروژی است که در جریان تهاجم اخیر اسراییل به غزه گزارش های تکان دهنده ای را درباره ابعاد فاجعه انسانی در غزه منتشر کرد. وی زمانی که برای کمک به روند درمان مجروحان در بیمارستان الشفا مجددا به غزه فراخوانده شد، به رغم برخورداری از مدارک و روادید معتبر، اجازه نیافت وارد باریکه غزه شود.

گیلبرت می گوید ماموران اسراییلی در گذرگاه مرزی “Erez” گفته اند که او یک “ریسک امنیتی” است و اجازه ورود به غزه را ندارد. وقتی این پزشک نروژی خواستار توضیحات بیشتر شده، تهدیدش کرده اند که بازداشت خواهد شد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی خط امام ، الجزیره درباره این اتفاقات با دکتر گیلبرت مصاحبه کرده است که می خوانید.

الجزیره: آیا اسراییلی ها به شما نامه و برگه مکتوبی هم داده اند که دیگر حق بازگشت به غزه را ندارید؟

دکتر گیلبرت: نه، در واقع من در ماه ژوئن، در قالب ماموریتی برای سازمان ملل، به مدت ۳ هفته در غزه بودم. آنها برای من ویزایی با امکان چندین مرتبه ورود به غزه را تقاضا کرده بودند که من این ویزا را از ارتش اسراییل گرفتم. با این ویزا که تا ۱۱ نوامبر معتبر بود، اجازه داشتم چندین بار وارد غزه شوم. بنابراین به غزه رفتم و سه هفته آنجا ماندم، گزارش خود را تکمیل کردم و بعد به نروژ برگشتم. بعد از یک هفته به امان بازگشتم تا از طریق “پل آنلبی” به گذرگاه مرزی ارز (Erez) بروم. وقتی مدارکم را به بازرسی گذرگاه نشان دادم به من گفتند که اجازه ورود ندارم. به آنها گفتم ویزای من معتبر است، اما پاسخی که دادند این بود: “نه، ما با شما مساله امنیتی داریم که نمی توانیم جزییاتش را به شما بگوییم.”

افسر مافوق آنها را صدا زدم، اما او با کج خلقی تکرار کرد: “ما از مقامات امنیتی بالاتر دستور گرفته ایم، ما با شما مساله امنیتی داریم.”

از آنها پرسیدم چه مساله ای؛ اما پاسخ شنیدم: “به شما مربوط نیست، اگر اینجا را ترک نکنید، پلیس را صدا می زنیم و شما بازداشت می شوید.”

ماجرا را به سفیر کشورم در تل آویو اطلاع دادم. هم پرسنل سفارت و هم وزیر امور خارجه نروژ با آنها تماس گرفتند اما آنها گفتند که “به هیچ وجه اجازه ورود به غزه را ندارم.”

به نروژ برگشتم. مقامات نروژی، از جمله وزیر خارجه موضوع را رسما پیگیری کردند و توضیح خواستند، اما تنها پاسخی که شنیدند این بود که مساله، امنیتی است و به موساد مرتبط می شود.

جالب این که وزیر خارجه رسما به این موضوع اعتراض کرد و آنها باز هم نپذیرفتند. وزارت خارجه از اسراییلی ها خواست تا ممنوعیت ورود من به غزه لغو شود؛ زیرا اجازه ندادن به پرسنل پزشکی و امدادرسانی برای کمک به فلسطینی ها، غیر قابل قبول بود.

الجزیره: فکر می کنید به چه دلیل اجازه ندادند که وارد غزه شوید؟

دکتر گیلبرت: فکر می کنم دلیلش ریسک امنیتی برای اسراییلی ها بود. وقتی من، به عنوان یک دکتر سفیدپوست با چشمان آبی و موی سفید، داستان واقعی غزه و حقیقت حملات اسراییل را روایت می کنم، فلسطینی ها دیگر تروریست قلمداد نمی شوند؛ دنیا می فهمد آنها هم انسان هستند، اعداد و ارقام (قربانیان) دیگر اعداد و ارقام نیستند؛ آنها نشان دهنده تعداد انسان ها هستند؛ و به آن کودکان، به مثابه فرزندان من و شما نگریسته می شود.

وقتی من مقاله هایم را می نویسم، تحقیقاتم را انجام می دهم و نتایج آن را در نشریه “The Lancet” منتشر می کنم، وقتی کتابهایم را می نویسم، این خطری است که روایت اسراییلی ها و به نوعی شهرت جهانی اسراییل را تهدید می کند؛ شهرتی که در مسیر فروپاشی است.

من کار اشتباهی نکرده ام، هرگز به بازداشت نیروهای اسراییلی در نیامده ام، به آنها دروغ نگفته ام و همیشه تابع اصول و قوانین بوده ام. آیا من با حماس تماس داشته ام؟ البته که با مقامات فلسطینی صحبت کرده ام. آنها در سال ۲۰۰۶ با رای مردم انتخاب شده اند. وقتی به یک ماموریت پزشکی می روم، هر جای دنیا که باشد، به برمه یا کامبوج، من به مقامات ذیربط گزارش می دهم و مرجع ذیربط ماموریت من در غزه، وزارت بهداشت و درمان بود.

الجزیره: فکر می کنید چه نکته ای هست که دنیای خارج و ناظران وقایع غزه نمی دانند؟ مردم کدام روایت را هنوز نشنیده اند؟

دکتر گیلبرت: آنها روایت مردم را نشنیده اند؛ روایت چند میلیون مردم. آنچه آنها نمی دانند، این است که این مردم برای ۷ سال محبوس بوده اند؛ این که متوسط سن آنها ۱۷.۶ سال است؛ آنها از ۱.۲ میلیون کودک زاغه نشین و جوانانی که حق دارند از بمباران فرار کنند، اما نمی توانند خارج شوند، چیزی نمی دانند.

حق سفر از آنها گرفته شده، حق خوردن غذای کافی از آنها گرفته شده، آنها به خاطر محاصره غزه از سوء تغذیه رنج می برند. دنیا از وحشت مردم غزه چیزی نمی داند. زیرا این مسایل مخفی نگاه داشته شده است. این وقایع زیر غباری از تحریف پنهان مانده؛ ماشین تبلیغات اسراییل می گوید “بله، آنها فقط تروریست هستند، آنها خود را پشت مردم غیرنظامی پنهان کرده اند، آنها به اسراییل شلیک می کنند.” آنچه مردم دنیا نمی دانند این است: این اسراییل است که به غزه حمله می کند و غزه و مردم فلسطین فقط دارند از حق خود برای مقاومت استفاده می کنند.

مردم تحت اشغال، حق مقاومت دارند. آنها این حق را دارند که با سلاح مقاومت کنند. اگر به تعداد راکت هایی که از غزه به اسراییل شلیک شده نگاه کنید، و همین طور به تعداد موشک هایی که به غزه شلیک شده، می بینید که بین آنها هیچ تناسبی وجود ندارد.

از بین کشته شدگان اسراییلی ۹۵ درصد سرباز بودند، یعنی ۶۶ نفر از تلفات ۷۴ نفره اسراییلی ها، سرباز بودند. اما فلسطینی ها فقط ۱۲ هزار نفر مجروح داشتند که از این تعداد ۳۵۰۰ نفر کودکان زیر ۱۸ سال بودند.

فلسطینی ها ۲۱۰۰ کشته دادند که ۵۲۱ نفر از آنها، کودکان زیر ۱۸ سال بودند. این واقعیتی است که زیر گرد و غباری که تبلیغات اسراییلی ایجاد می کند، پنهان مانده است. روایت اسراییلی ها، محصول رسانه های آنهاست. پس ما باید روایت دیگر این ماجرا را هم نقل کنیم، زیرا در سرتاسر دنیا مردمان نیک سرشتی هستند که روایت اسراییلی ها را قبول نمی کنند.

الجزیره: اکنون که آنها اجازه ورود شما به غزه را نمی دهند، می خواهید چه کنید؟

دکتر گیلبرت: ما راه دیگری را خواهیم یافت. باید صبور باشیم. مردم غزه طی ۷ سال محاصره، صبور بوده اند. درس های زیادی هست که باید از آنها بیاموزیم: نجابت آنها و ثابت قدمی آنها.

الجزیره: تجربه های شما در غزه چه بود؟

دکتر گیلبرت: من خود فرزند دارم، نوه دارم، شما حاضر نیستید در دنیای امروز شاهد چنین اتفاقاتی باشید. این روزها همه دارند از بوکوحرام و داعش و بریدن سر انسان ها به دست آنها حرف می زنند. من به چشم خود، کودکانی را در غزه دیدم که سرشان قطع شده بود. من عکس های آنها را دارم.

این عکس ها را در معرض دید عموم قرار نمی دهم زیرا انسانی نیست، اما چرا هیچ کس اسراییل را به کشتار کودکان متهم نمی کند؟

آنچه ما در غزه شاهدیم، مصداق بارز تروریسم دولتی است. مردم غزه فقط دارند از خود در برابر حمله اشغالگران، دفاع می کنند. چگونه ممکن است که نیروی اشغالگر مدعی شود دارد از خود دفاع می کند، در حالی که به روی مردم تحت اشغال بمب می اندازد؟

الجزیره: فکر می کنید راه حل ایده آل چیست؟

دکتر گیلبرت: به عنوان یک دکتر، من می گویم لازم نیست بانداژ و وسایل پانسمان بیشتری برای غزه بفرستید، لازم نیست داروهای بیشتری برای آنها بفرستید، لازم نیست تجهیزات بیشتری بفرستید. بمباران را متوقف کنید، محاصره را بردارید، با فلسطینی ها مانند انسان رفتار کنید، آنها را جزو انسان ها به شمار بیاورید، با حقوق بین الملل از آنها محافظت کنید و یک راهکار مسالمت آمیز سیاسی برای پایان اشغال فلسطین پیدا کنید. این بهترین دارویی است که می تواند این بیماری را معالجه کند.

منبع: الجزیره

ترجمه: فرهاد فرجاد/شفقنا

گالری عکس

گالری عکس1 عکسنوشته شده توسط خط امام در جمعه, ۲۱ آذر ۱۳۹۳ ساعت ۸:۱۵ ب٫ظ

دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.