سقوط بهای نفت توطئه ای علیه جهان اسلام / عربستان شروع کننده این بحران نیست

خط امام : در پی سقوط قیمت جهانی نفت به پایین ترین میزان خود در پنج سال گذشته، آقای دکتر روحانی رییس جمهوری ایران انتقادهایی جدی نسبت به این موضوع وارد کرد و با بیان اینکه کاهش قیمت نفت خام صرفا یک موضوع اقتصادی نیست بلکه ناشی از توطئه و برنامه ریزی سیاسی برخی از کشورها بوده است، این مساله را توطئه ای علیه مردم منطقه و جهان اسلام دانست که نفع آن صرفاً برای برخی دیگر از کشورها خواهد بود. حال این پرسش مطرح است که چرا این مساله توطئه ای علیه جهان اسلام خوانده می شود و چه آسیب هایی و از سوی چه گروه هایی متوجه مردم منطقه خواهد کرد؟

در همین زمینه، یک اقتصاددان معتقد است که بیشترین استفاده از کاهش جهانی نفت را غرب و به ویژه آمریکا می برند و بیشترین آسیب نیز به طور قطع متوجه کشورهای صادرکننده نفت می شود. او که این بازی را برنامه دولت آمریکا و هدف سیاسی آن را فشار بر ایران و روسیه برای کسب امتیاز در مذاکرات ۵+۱ و چرخش سیاست های روسیه به نفع غرب در مساله اوکراین می داند، می گوید: عربستان مبدع یا شروع کننده چنین بحرانی نیست بلکه ابزار سیاست گذاری های آمریکاست. در این شرایط که روسیه سخت تحت فشار است، فرصتی برای سیاست خارجی ایران به شمار می رود که از آن به سود ایران استفاده کند. ایران باید تلاش هایی برای گسترش همکاری های فنی و اقتصادی خود با روسیه در نظر بگیرد.

به گزارش خط امام ، دکتر حسین راغفر در گفت وگو با شفقنا با اشاره به اظهارات اخیر رییس جمهوری ایران اظهار کرد: در حال حاضر این مساله ابزاری است که آمریکا آن را برای ملاحظات اقتصادی و سیاسی خود به کار می گیرد. در شرایط کنونی تعدادی از کشورهای غربی و خود آمریکا به دلیل نفت ارزانی که می توانند تهیه کنند، بیشترین استفاده را می کنند اما کشورهای صادرکننده نفت هستند که عملا منابعشان به قیمت بسیار نازل به کشورهای صنعتی منتقل می شود.

او با بیان اینکه در این انتقال منابع انرژی از کشورهای صادر کننده به کشورهای صنعتی یک نوع کاهش قیمت کالاهای کشورهای صنعتی وجود ندارد، گفت: عملا به دنبال آن یک نوع عدم تعادل در منابع کشورهای صادرکننده نفت و گاز بخصوص نفت به وجود می آید. عمدتا هدف این برنامه، کشورهایی اعم از ایران و روسیه هستند که عمده وابستگی آنها به درآمدهای بادآورده نفت و گاز است.

هدف سیاسی کاهش بهای نفت فشار بر ایران و روسیه است

این استاد دانشگاه با تاکید بر اینکه قطعا همه کشورهای صادر کننده نفت متضرر می شوند، تصریح کرد: اما در این مورد شاید هدف اصلی و هدف سیاسی آنها دو کشور روسیه و ایران هستند. آنها تصور می کنند فشار بر ایران می تواند فرصتی برای کسب امتیاز بیشتر در مذاکرات ۵+۱ باشد. از سوی دیگر نیز می خواهند با فشار بر روسیه، مشکلات داخلی آن را افزایش دهند و با اعمال فشار از این طریق روسیه را وادار کنند در مساله اوکراین، چرخشی به نفع مناسبات سیاسی غرب داشته باشد. در حقیقت با وجود متضرر شدن همه کشورهای صادر کننده نفت اما بیشترین فشار متوجه این دو کشور یعنی ایران و روسیه است.

او در پاسخ به پرسشی مبنی بر نقش عربستان در این موضوع در راستای کاهش تولید نفت شیل آمریکا و رقابت با آن یا فشار بر ایران و روسیه، نظریه اول را نادرست خواند و افزود: اتفاقی که در این فرایند کاهش قیمت ها رخ می دهد، این است که سرمایه گذاری در کشورهایی مثل روسیه و شرکت های مختلف سرمایه گذار در این زمینه در دنیا که هزینه تولید بالایی دارند، غیر منطقی می شود. به همین دلیل است که ممکن است این شرکت ها مجبور شوند بعضی از سرمایه گذاری های خود را متوقف کنند و شروع سرمایه گذاری جدید هم برای آنها آسیب زاست. طبیعتا آن دسته از کشورهایی که هزینه تولید بالایی دارند، مجبور می شوند که سرمایه گذاری را کاهش دهند که در نتیجه آن حجم تولید به تدریج کاهش پیدا می کند. خود همین مساله می تواند موجب افزایش قیمت ها در آینده شود.

این اقتصاددان با بیان اینکه فرایندی که در نهایت موجب افزایش قیمت ها خواهد شد، فرایندی نسبتا طولانی است، اظهار کرد: پیش بینی می شود که این فرایند حداقل چندین ماه یا تا پایان سال ۲۰۱۵ ادامه پیدا کند و مجددا برای شروع سرمایه گذاری هم نیازمند زمان قابل توجهی است. به این ترتیب ممکن است بعضی از بنگاه ها یا شرکت هایی برای مدتی آسیب هایی جدی متحمل شوند که به نفع شرکت های رقیب دیگر تمام می شود. نکته ای که وجود دارد این است که این موضوع، بخشی از بحران را نیز بر اقتصاد آمریکا تحمیل خواهد کرد.

او با اشاره به اتفاقی که در سال ۲۰۰۸ رخ داد و قیمت های نفت ظرف هشت ماه از ۱۴۰ دلار به حدود ۳۵دلار کاهش پیدا کرد، گفت: البته این موضوع بحرانی جدی در ابتدا برای آمریکا و پس از آن برای دیگر کشورهای دنیا به شمار می رفت. نگرانی ای که امروز هم در آمریکا به وجود آمده همین است. اتفاقی که در خود آمریکا خواهد افتاد، این است که طبیعتا شرکت های نفتی آمریکا هم ناگزیر بخشی از نیروی انسانی خود را بیرون خواهند کرد و همین مساله  می تواند چرخه ای از یک بحران اقتصادی را برای این کشور رقم بزند. اگرچه به اعتقاد من این بازی برنامه دولت آمریکاست و آنجایی که لازم شود قطعا تلاش خواهد کرد جلوی این چرخه بحران را بگیرد.

عربستان شروع کننده این بحران نیست

راغفر با بیان اینکه عربستان از طرف خود اراده ای برای تصمیم گیری در این زمینه ها ندارد، اظهار کرد: تصمیم گیری در مورد عرضه، افزایش یا کاهش عرضه نفت توسط عربستان، بیشتر تحت تاثیر فشارها و ملاحظات قدرت های غربی بخصوص آمریکاست بنابراین به نظر می رسد عربستان مبدع یا شروع کننده چنین بحرانی نیست بلکه ابزار سیاست گذاری های آمریکاست.

او در ارائه راهکارهایی برای کنترل آسیب های ممکن از کاهش بهای جهانی نفت، بیان کرد: کارهای متعددی می توان انجام داد. در نگاهی وسیع تر می توان گفت پیشنهادی که به تازگی روسیه مطرح کرده و منجر به تفاهمنامه شده بود، قابل بررسی جدی است. به ویژه با توجه به اینکه به نظر نمی رسد ایران بتواند نسبت به اینکه مذاکرات ۵+۱ به زودی به نتیجه برسد چندان دلخوش باشد. علاوه بر آن به نظر می رسد چه بسا اظهارات جان کری مبنی بر اینکه تا چند ماه آینده این تفاهم قابل دسترسی است، نوعی تله است برای ایران که ایران به روسیه نزدیک نشود.

این اقتصاددان با بیان اینکه تاریخ مناسبات اقتصادی-سیاسی ایران و روسیه واقعا پرمناقشه و پر از ابهام است، تصریح کرد: در حقیقت اقدامات روسیه در طول این تاریخ چندان برای ایران خوشایند نبوده است اما این شرایط که روسیه سخت تحت فشار است، فرصتی برای سیاست خارجی ایران به شمار می رود که از آن به سود ایران استفاده کند. در شرایط کنونی، ایران هنوز می تواند امکان همکاری های اقتصادی و فناوری را با روسیه گسترش دهد. با توجه به فشارهای غرب بر مساله استقرار موشک های بالستیک آمریکا در اروپا که روسیه آن را تهدیدی برای خود می داند، همین موضوع یکی از فرصت های مناسب برای ایران می تواند باشد که مناسبات اقتصادی خود را با روسیه و اصولا با نگاه به شرق گسترش دهد. این مساله حتی می تواند در مذاکرات ۵+۱ برگ برنده ای برای ایران باشد.

او ادامه داد: علیرغم اینکه دولت مستقر آمریکا در رابطه با به نتیجه رسیدن مذاکرات ۵+۱ علاقه مند و دارای منافع هستند اما دام های لابی های صهیونیستی و همینطور حزب رقیب یعنی جمهوری خواه ها در آنجا بسیار است و در شرایط کنونی اینها علاقه چندانی برای رفع مناقشه ایران و آمریکا که در واقع تحت عنوان ۵+۱ ظاهر می شود، ندارند.

راغفر تصریح کرد: از این جهت به نظر می رسد باید تلاش هایی برای گسترش همکاری های فنی و اقتصادی ایران با روسیه دیده شود و با توجه به منافع ملی کشور، همه گزینه هایی که برای گسترش این روابط وجود دارد و می توان برای کسب امتیازهایی در اقتصاد و بخش فناوری کشور از آن استفاده کرد، به کار گرفته شوند. ظرفیت های موجود می تواند منجر به صادرات مواد غذایی از ایران به روسیه شود و خود این فرصتی است برای پیدا کردن تقاضاهای جدید برای بازارهای جهان تا اقتصاد ایران نیز از رکود کنونی خارج شود. روسیه کشور بسیار بزرگی است که یکی از فرصت های مناسب برای اقتصاد ایران محسوب می شود.

او بسیاری از حوزه های همکاری مشترک اقتصادی و حتی نظامی را فرصت بسیار خوبی برای همکاری های دو کشور ایران و روسیه دانست و گفت: همانطور که روس ها همواره در  مذاکرات هسته ای از ایران به عنوان یک عامل فشار بر روی غرب و کسب امتیاز از آنها برای خود استفاده کردند، امروز هم به نظر می رسد که نوبت ایران است؛ مشروط به این که چنین اراده ای در دستگاه دیپلماسی کشور وجود داشته باشد.

نوشته شده توسط خط امام در چهارشنبه, ۰۳ دی ۱۳۹۳ ساعت ۱۱:۵۳ ب٫ظ

۱ نظر

نظر -49 - 0 از 1اولین« قبل بعد  » آخرین 
  1. 0

    با سلام
    با توجه به تجربه ای که در این مدت بدست آورده ایم نباید در این زمان اقدام به پیش فروش و حراج نفت کشور نماییم . حالا باید مقاومت کرد تا بازار به حالت تعادل برسد.

نظر -49 - 0 از 1اولین« قبل بعد  » آخرین 

دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.