بی تدبیری دولت امید برای جوانان
بی تدبیری دولت امید برای جوانان

زهرا صفیاری بیست و چهارم خرداد نود و چهار سالروز پیروزی دولت تدبیرو و امید در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری است. انتخاباتی که با توجه به فضای خاص سیاسی کشور که متاثر از فضای پس از جریان های خرداد 88 بود به جرات می توان گفت یکی از حساس ترین انتخابات های کشور پس […]

زهرا صفیاری

بیست و چهارم خرداد نود و چهار سالروز پیروزی دولت تدبیرو و امید در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری است.
انتخاباتی که با توجه به فضای خاص سیاسی کشور که متاثر از فضای پس از جریان های خرداد 88 بود به جرات می توان گفت یکی از حساس ترین انتخابات های کشور پس از پیروزی انقلاب اسلامی بود.
کسی گمان نمی کرد در آن فضای سرد حاکم بر اوضاع سیاسی بتوان شور و شوق لازم را برای حضور در عرصه انتخابات فراهم کرد، اما این بار هم جوانان همانند گذشته وارد میدان عمل شدند و با امید به آینده ای روشن که از وعده های انتخاباتی دکتر روحانی نشات می گرفت، فضای انتخابات را گرم کردند.
و در 24 خرداد 92،گفتمان اعتدال با همراهی و همکاری و تلاش و حضور بی بدیل جوانان پیروز شد.
اما با گذشت دو سال: به جرات می توان گفت هیچ یک از وعده های انتخاباتی دولت در مورد جوانان عملی نشده است. با وجودی که جوانان ما، جوانانی متخصص و دانش آموخته اندو این امکان و توانایی را دارند که که مدیریت بخش های مهمی را در دست بگیرند، اما دولت مردان با نادیده گرفتن آنان از این سرمایه عظیم اجتماعی هیچ استفاده ای نمی کنند.
همین امر سبب بی اعتمادی و دلسردی جوانان به دولت شده است و این بی اعتمادی سبب ایجاد شکاف بین دولت و جوانان شده و این شکاف رفته رفته عظیم تر می گردد و قطعا در ماههای آینده و در آستانه انتخابات مجلس تبدیل به چاه عظیمی خواهد شد.
در شرایطی که دولت از یک سو روزهای حساس مذاکرات را در پیش دارد و از سوی دیگر دلواپسان شمشیر را برای دولت از رو بسته اند،دولتمران باید سعی کنند سرمایه های اجتماعی و پایگاه های خود در میان مردم را که مهم ترین آنان جوانان هستند را حفظ کنند. جوانانی که در شرایط حساس روزهای پایانی مذاکرات هسته ای, تنها و بی هیچ چشم داشتی در راستای شفاف سازی تیم مذاکره کننده در فضای سیاسی کشور در مقابله با سیل عظیم دلواپسی ها دست به کار شده و در حال تلاش اند اما تا کنون چه از سوی وزارت کشور دولت روحانی و چه نهاد های دیگر وابسته به دولت هیچ گونه حمایتی نشده اند.
اما متاسفانه از نخستین روزهای شروع به کار دولت کوچکترین توجهی به این امر نشده و با توجه به شواهد بعید به نظر می رسد دولت برای دو سال باقی مانده نیز برنامه خاصی برای جوانان داشته باشد