بررسی اثرات روانی جنگ بر ساکنان نوار غزه

رنج بی حد و حصر کودکان غزه

آرش رمضانی*

یک سال از جنگ خونین غزه می گذرد، جنگی که سیلی از خرابی را بر آن باریکه نحیف تحمیل کرد و هر روز گوشه جدیدی از ابعاد این ویرانی هویدا می‌گردد.

در روزهای اخیر و در سالگرد تهاجم موحشانه نیروهای رژیم غاصب صهیونیستی به باریکه غزه، سازمان ملل متحد گزارشی تکان دهنده از آمار گستردگی اختلالات روانی-رفتاری کودکان غزه منتشر کرد.گزارشی که در ان تاکید شده که بیش از۹۰۰هزار کودک و نوجوان فلسطینی ساکن نوار غزه درگیر اختلالات مختلف روانی-رفتاری ناشی از تبعات این تهاجم ویرانگر هستند. بله! ۹۰۰هزار کودک و نوجوان فلسطینی فقط به دلیل زیادی خواهی اشغالگران قدس به انواع اختلالات روانی و رفتاری از قبیل وحشتزدگی، فوبی، شب ادراری، ناخن جویدن، عدم استقلال و رشد نامتعادل جسمی-روانی مبتلا شده‌اند.

این آمار وقتی تکان دهنده‌تر می‌نماید و عمق این فاجعه هنگامی روشن‌تر می‌شود که بدانیم نوار غزه کمتر از ۲ میلیون نفر جمعیت دارد. براین اساس می توان گفت که نیمی از جمعیت ساکن در این باریکه جنگ زده اما مقاوم و تقریبا تمام کودکان و نوجوانان حاضر در آن درگیر بر اثر حمله سال پیش مهاجمان صهیونیست حداقل یکی از نشانگان اختلالات روانی- رفتاری را پیدا کرده‌اند.

برای درک بیشتر این معضل بزرگ باید خاطر نشان کنم که در پروسه روان درمانی، درمان کامل هر فرد روندی زمان بر، گران و دشوار است و در این شرایط تنها نقطه اتکای یک کودک برای بهبود، حضور در کنار خانواده حامی و همراه است حال آنکه عموم کودکان ساکن در غزه حداقل یکی از اعضای خانواده خود را در یک ماه بمباران بی‌وقفه تهاجم گذشته از دست داده‌اند و بر این اساس خانواده آنان را نمی‌توان یک خانواده حامی و همراه دانست.

ناگفته نماند که بر اساس گزارش‌های رسمی بین‌المللی اغلب بزرگسالان ساکن در نوار غزه که باید نگاهبان و حامی این کودکان آسیب دیده از جنگ باشند، خود نیز چون ایشان از آلام روانی ناشی از کشته شدن عزیزان و نزدیکانشان رنج می‌برند و از منظر روان درمانی نیاز به مراقبت مستمر دارند.

با توجه به این امر و البته در نظر گرفتن وضعیت کنونی نوار غزه از منظر دسترسی‌های بین‌المللی و امکانات بهداشتی و درمانی باید اقرار کرد که انجام پروژه درمان نزدیک به یک میلیون کودک و نوجوان آسیب دیده ساکن نوار غزه، امری غیر ممکن است و این کودکان باید سال‌های سال و تا پایان عمر با مشکلات ناشی از این اختلالات روانی-رفتاری روزگار بگذرانند. اختلالاتی که طی سال‌های آینده عمر آنان هر روز عمیق و عمیق‌تر شده و در نتیجه امکان درمان آنها نیز کمتر خواهدشد.

در این بین لازم می‌نماید که کشورهای حامی فلسطین و جامعه جهانی در کنار کمک‌های مالی و سخت‌افزاری خود به ساکنان باریکه غزه، ارسال کمک‌های روحی و نرم افزاری را نیز برای این کودکان در دستور کار خود قرار دهند زیرا کودک مضطرب و آسیب دیده بیش از پتو و آب معدنی به آرامش روانی احتیاج دارد. بی‌شک کودکی که مرگ اعضای خانواده خود را به چشم دیده و هر شب بر آوار خانه سابق خویش می‌خوابد و خواب آغوش مادر را می‌بیند بیش از تجهیز، به تسکین نیاز دارد.امری که تحقق آن تنها و تنها یک همت وعزم جهانی را می‌طلبد .همتی که اگر محقق شود به طور حتم آینده‌ای روشن برای ساکنان نوار غزه به ارمغان خواهد آورد و آنان را برای رسیدن به هدف غایی خود که همانا بازسایی وطن اشغال شده خود یعنی فلسطین است،یاری خواهد کرد.

*مسئول سازمان جوانان ودانشجویان مجمع نیروهای خط امام (ره) خراسان رضوی

نوشته شده توسط خط امام در پنجشنبه, ۱۹ تیر ۱۳۹۴ ساعت ۴:۰۱ ب٫ظ

دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.